Prawdziwe skupienie nie oznacza koncentracji na jednej tylko rzeczy. Choć mówimy: “Zajmuj się tylko jednym na raz.”, to trudno wyjaśnić, o co chodzi. Nie staramy się na niczym konkretnym skupiać, a jednocześnie jesteśmy na to przygotowani. Jeśli na przykład skupiam spojrzenie na kimś w zendo, innym nie jestem w stanie poświęcać uwagi. Dlatego gdy praktykuję zazen, nie patrzę na nikogo. A wówczas zauważę, że ktoś się porusza.
(więcej…)Tag: not always so
-
Rosi Shunryū Suzuki: Ciesz się życiem
Mowa wygłoszona 20 lipca 1969 roku, w dniu lądowania Apollo 11 na Księżycu, opublikowana w książce „not always so”
Gdy pójść do biblioteki, trafić można na książki z całą tą ludzką wiedzą, tak obszerną, że niemal nie do ogarnięcia. A teraz człowiek ma wylądować na Księżycu. Nie wiem właściwie nic o tym, jak się tam leci, ani jak to będzie, kiedy wreszcie ktoś tam się dostanie. Nie bardzo mnie to interesuje.
(więcej…) -
praktyka braku ja
Rosi Shunryū Suzuki w książce „not always so” pisze:
Nauczyciel i uczeń razem praktykują różne rytuały. To coś więcej niż trening. To rytuały pozwalają wyrażać i przekazywać nauczanie w prawdziwym znaczeniu. Kładziemy nacisk na brak ja (ang. egolessness). Gdy praktykujemy razem, zapominamy własną praktykę. To zarazem jest osobista praktyka, jak i praktyka innych ludzi. Kiedy na przykład praktykujemy śpiewanie sutr, mówimy: „Recytuj sutrę uszami.” Uszami słuchamy innych, a ustami wykonujemy swoją praktykę. Tak dopełnia się praktyka braku ja w prawdziwym znaczeniu.
Brak ja nie równa się rezygnacji z własnej praktyki. Przy prawdziwym braku ja zapomina się o braku ja. Dopóki wierzysz, że praktykujesz bez ja, jest to znak, że do niego przywierasz, bo przywierasz do chęci pozbycia się praktyki skupionej na ja. Kiedy praktykujesz własną praktykę z innymi, to pojawia się prawdziwy brak ja. To nie tylko brak ja. To także praktyka, która obejmuje ja, a zarazem to praktyka, która wykracza poza ja czy brak ja. Rozumiecie?
W oryginale brzmi to tak:
Teacher and disciple practice various rituals together. Rituals are more than just training. Through rituals we communicate and transmit the teaching in a true sense. We put emphasis on selflessness. When we practice together, we forget our own practice. It is each individual’s practice, yet it is also others’ practice. For instance, when we practice chanting, we say, “Recite the sutra with your ears.” Then with our ears we listen to others, while with our mouths we practice our own practice. Here we have complete egolessness in its true sense.
Egolessness does not mean to give up your own individual practice. True egolessness has forgotten egolessness. As long as you believe, “My practice is egoless,” that means you stick to ego, because you stick to giving up ego-centered practice. When you practice your own practice together with others, then true egolessness happens. That egolessness is not just egolessness. It also includes ego practice, but at the same time it is the practice of egolessness that is beyond ego or egolessness. Do you understand?
tłum. Totai
-
piękno
Artyści, pisarze, by wyrazić bezpośrednie doświadczenie, malują lub piszą. Ale jeśli doświadczają czegoś bardzo silnie i czysto, mogą poddać się w próbach stworzenia opisu: „A niech to.” I tyle. Lubię aranżować wokół domu ogródek, lecz kiedy idę nad strumień i widzę wspaniałe kamienie i płynącą wodę, rezygnuję: „O, nie, za nic nie powinienem układać ogrodów kamiennych. Lepiej zajmę się posprzątaniem Strumienia Tassajara, pozbieram papierki i połamane gałęzie.”
W naturze istnieje piękno, które przekracza piękno. Kiedy dostrzegasz tylko część, może ci się zdawać, że ten kamień trzeba trochę przesunąć w jedną, a tamten w drugą, i to nam da cały ogród. Ponieważ ograniczasz rzeczywistość używając miarki małego ja, istnieje tak dobry ogród, jak i zły ogród, a ty chcesz poprzekładać niektóre kamienie. Ale kiedy widzisz wszystko takie, jakie jest, szerszym umysłem, nic robić nie trzeba.
Roshi Shunryu Suzuki, „not always so”