Tag: Gata Słodkiego Nektaru

Rosi Bernie Tetsugen Glassman ze swoim nauczycielem Taizanem Maezumim przetłumaczyli japoński tekst Kanromon słowo po słowie na angielski gdzieś pod koniec lat ’70. Skupiali się na znaczeniu każdego wersu. Na podstawie tej pracy Bernie stworzył angielskie tłumaczenie, które używane do ceremonii, zmieniane i przystosowywane do amerykańskiej liturgii stało się osobnym tekstem. Nauczyciel Bernie’ego dał mu wolną rękę w kształtowaniu amerykańskiej wersji, co zachęciło Bernie’ego do wprowadzania coraz poważniejszych zmian. Przestał uważać tekst za jedynie angielską wersję oryginału.

Za czasów Buddy ta liturgia poświęcona była ludziom potrzebującym uzdrowienia. Potem dedykowano ją osobom cierpiącym, zapomnianym, tym, którym nikt nie ofiaruje posługi, np. tym, którzy udali się gdzieś daleko na wojnę, zginęli tam, ale nikt o tym nie wie. W Japonii Kanromon był posługą dla przodków.

Bernie, głęboko przejęty sprawami społecznymi, tworzył tekst dla zapomnianych lub celowo niepamiętanych aspektów działania społeczeństwa, a także takich aspektów jednostek.

Liczyło się dla niego utrzymanie ducha tej praktyki – był gotów zmieniać wszystko w tekście, byle tylko ten duch był zachowany.

„Building the House of the People” – dążenie wynikłe ze ślubowania nakarmienia wszystkich głodnych duchów, co Bernie ślubował.

Jak uczynić tę posługę wygodną dla ludzi wszelkich wyznań, a także dla osób niereligijnych?